MODLITWA DO MATKI BOŻEJ BOLESNEJ
PANI ZIEMI ŚWIĘTOKRZYSKIEJ

Z darem zawierzenia i pełnej ufności, że jesteś dla nas najlepszą Matką i Królową, prosimy Ciebie Maryjo, abyś wyciągnęła swoje matczyne ręce ku każdemu polskiemu sercu i sprawiła, aby nasze serca stały się wieczernikiem modlitwy, dobroci i miłości. Spraw również, aby owoc tej modlitwy zrodził w naszych rodzinach i w całej Ojczyźnie upragniony Boży pokój, przyniesiony na ziemię przez Twojego Syna , naszego Pana Jezusa Chrystusa.
Niech każdy dzień, każda godzina naszego pielgrzymowania, będzie darem ofiarowania Twojemu Matczynemu Sercu naszych cierpień i naszych radości.
Zechciej Matko w swoich matczynych rękach zanieść te dary Swojemu Synowi Jezusowi Chrystusowi, aby zrodziły błogosławione owoce pełnego zwycięstwa dobra nad złem w każdej człowieczej duszy i w naszej ukochanej Ojczyźnie. Amen


AKT ZAWIERZENIA ŚWIATA MATCE BOŻEJ

„Matko Odkupiciela...
Gwiazdo morska, do nieba ścieżko najprościejsza,
Tyś jest przechodnią bramą do raju wiecznego...
racz podźwignąć, prosimy, lud upadający, w grzechach swych uwikłany,
powstać z nich pragnący".
Dziś, zgromadzeni u Twoich stóp w Cova da Iria, Matko Chrystusa i Matko Kościoła,
raz jeszcze zwracamy się do Ciebie, aby podziękować za wszystko,
coś uczyniła w ciągu tych trudnych lat dla Kościoła, dla każdego z nas i dla całej ludzkości.
„Okaż, żeś jest Matką!" Ileż razy kierowaliśmy do Ciebie to wezwanie!
Dziś jesteśmy tu, aby dziękować,
żeś zawsze nas wysłuchiwała, że okazywałaś się Matką.
Matko misyjnego Kościoła idącego drogami
ziemi ku trzeciemu milenium chrześcijaństwa,
Matko ludzi, dziękujemy Ci za nieustanną opiekę,
która pozwoliła nam uniknąć katastrof i nieodwracalnych zniszczeń,
umożliwiła postęp i osiągnięcie nowoczesnych zdobyczy społecznych.
Matko narodów, dziękujemy za te niespodziewane przemiany,
które przywróciły wiarę w przyszłość narodom, nazbyt już długo pozostającym w ucisku
i upokarzanym; Matko życia, dziękujemy Ci za liczne znaki, mówiące o tym, że jesteś z nami, że chronisz nas przed złem i przed mocami śmierci;
byłaś mi Matką zawsze, a w sposób szczególny 13 maja 1981 roku,
kiedy czułem przy sobie Twoją opiekuńczą obecność;
Matko każdego człowieka, walcząca o życie, które nie zna śmierci.
Matko ludzkości odkupionej krwią Chrystusa.
Matko miłości doskonałej, Matko nadziei i pokoju. Święta Matko Odkupiciela.
„Okaż, żeś jest Matką!" Tak, nie przestawaj okazywać, żeś jest Matką wszystkich,
świat bowiem potrzebuje Ciebie.
Nowa sytuacja narodów i Kościoła wciąż pozostaje chwiejna i niepewna.
Wciąż jeszcze istnieje niebezpieczeństwo, że miejsce marksizmu zająć może ateizm w innej postaci, który wychwalając wolność, zmierza do zniszczenia samych korzeni moralności ludzkiej i chrześcijańskiej. Matko nadziei, bądź nam towarzyszką drogi, towarzyszką drogi człowieka schyłku XX wieku, ludzi wszystkich kultur i ras, wszystkich stanów i każdego wieku.
Bądź towarzyszką narodów w ich dążeniu do solidarności i miłości wzajemnej. Bądź z młodymi, bohaterami dni pokoju, które nadejdą. Potrzebują Ciebie narody, które niedawno odzyskały przestrzenie wolności i teraz budują swoją przyszłość. Potrzebuje Ciebie Europa, która - od Zachodu po Wschód — nie zdoła odnaleźć swej prawdziwej tożsamości, jeżeli na nowo nie odkryje wspólnych chrześcijańskich korzeni. Potrzebuje Ciebie świat, ażeby położyć kres tak wielu i tak gwałtownym konfliktom, które wciąż jeszcze są jego udręką.
„Okaż, żeś jest Matką!" Okaż się Matką ubogich
- tego, który umiera z głodu, jest śmiertelnie chory,
- tego, kogo spotkała krzywda i niesprawiedliwość,
kto nie znajduje pracy, kto bezdomny i nie ma gdzie się schronić, tego,
kto znosi ucisk, jest wyzyskiwany,
kto z dala od Boga rozpaczliwie i daremnie szuka uciszenia.
Pomóż nam bronić życia, które jest odbiciem miłości Boga,
pomóż bronić go zawsze, od świtu aż po jego naturalny zachód.
Okaż się Matką jedności i pokoju.
Niechaj nadejdzie kres przemocy i niesprawiedliwości wszędzie tam, gdzie one istnieją,
niech w rodzinach rozkwita jedność i zgoda,
a pomiędzy narodami wzajemne zrozumienie i szacunek;
niechaj pokój, prawdziwy pokój zapanuje na całym globie ziemskim!
Maryjo, daj światu Chrystusa, który jest naszym pokojem.
Niechaj narodów nie dzieli już nienawiść i pragnienie zemsty;
świat zaś niech nie ulegnie mirażom fałszywego dobrobytu,
który zabija godność osoby i wystawia na nieustanne ryzyko całe stworzenie.
Okaż się Matką nadziei!
Czuwaj na czekającej nas jeszcze drodze.
Czuwaj nad ludźmi, nad narodami w nowej sytuacji,
którym nadal zagraża widmo nowej wojny.
Czuwaj nad odpowiedzialnymi za losy państw
i nad tymi, co w swoich rękach mają przyszły los ludzkości.
Czuwaj nad Kościołem zawsze narażonym
na zasadzki ducha tego świata.
W sposób szczególny czuwaj nad najbliższym zgromadzeniem Synodu Biskupów,
ważnym etapem na drodze nowej ewangelizacji Europy.
Czuwaj nad moją posługą następcy Piotra,
która jest służbą ewangelii i służbą ludziom, i kieruj ją ku nowym horyzontom
misyjnej działalności Kościoła. Totus Tuus!
W kolegialnej jedności z Pasterzami, w komunii z całym ludem Bożym rozsianym po świecie, odnawiam dziś przed Tobą synowskie zawierzenie rodzaju ludzkiego. Wszyscy powierzamy się Tobie z ufnością. Postanawiamy iść z Tobą za Chrystusem, Odkupicielem człowieka: niechaj nie ciąży nam zmęczenie, trud niech nie opóźnia naszych kroków, przeszkody niech odwagi w nas nie gaszą, a smutek radości serca.
Maryjo, Matko Odkupiciela, zawsze bądź Matką dla wszystkich, czuwaj nad naszą wędrówką i spraw, byśmy w niebie pełni radości oglądali Twojego Syna. Amen.

Fatima, 13 maja 1991

MODLITWA O RADOŚĆ I ENTUZJAZM

Najświętsza Dziewico,
Matko Chrystusa i Matko Kościoła,
z radością i podziwem
śpiewamy wraz z Tobą Magnificat,
Twoją pieśń miłości i dziękczynienia.
Bogu, którego „miłosierdzie z pokolenia na pokolenie"
wraz z Tobą dziękujemy
za wspaniałe powołanie katolików świeckich
i za to, że powierzył im tak bogatą
w swych różnorodnych formach misję,
wzywając każdego z nich po imieniu
do życia w komunii miłości
i świętości z Nim samym,
w braterskiej jedności
wielkiej rodziny dzieci Bożych;
że posłał ich, aby nieśli światło Chrystusa
i poprzez swoje ewangeliczne życie
ogień Ducha Świętego
przekazywali całemu światu.
Dziewico śpiewająca Magnificat,
napełnij ich serca wdzięcznością i entuzjazmem
dla tego powołania i dla tej misji.
Pokorna i wielkoduszna „Służebnico Pańska",
naucz nas swojego oddania
w służbie Bogu i zbawieniu świata.
Otwórz nasze serca na niezmierzone
horyzonty Królestwa Bożego
i głoszenia Ewangelii wszelkiemu stworzeniu.
Twoje matczyne serce zna liczne
niebezpieczeństwa i ogrom zła,
które dzisiaj przytłaczają mężczyzn i kobiety,
ale wie ono także
o tak licznych dobrych poczynaniach,
wielkim pragnieniu wartości
o coraz obfitszych owocach zbawienia.
Panno mężna,
natchnij nas siłą ducha i ufnością w Bogu,
abyśmy umieli przezwyciężać wszystkie przeszkody,
które napotykamy, wypełniając naszą misję.
Naucz nas traktowania rzeczywistości świata
z żywym poczuciem
chrześcijańskiej odpowiedzialności
i z radosną nadzieją
na przyjście Królestwa Bożego,
nieba nowego i ziemi nowej.
Ty, która z apostołami
w wieczerniku trwałaś na modlitwie,
oczekując przyjścia Ducha Pięćdziesiątnicy,
proś o nowe Jego rozlanie
na wszystkich katolików świeckich,
mężczyzn i kobiety,
ażeby w pełni sprostali swojemu powołaniu
i swojej misji, wezwani
— jako latorośle prawdziwego krzewu winnego
- do przynoszenia obfitego owocu
dla życia świata.
Dziewico Matko,
prowadź nas i wspieraj,
abyśmy zawsze żyli jak prawdziwi
synowie i córki Kościoła Twojego Syna
i przyczyniali się do utrwalania tu na ziemi
cywilizacji prawdy i miłości,
zgodnie z wolą Boga i dla Jego chwały. Amen.

Adhortacja Christifideles laici 64


WSKAŻ TEGO, CO JEST „ŚWIATŁOŚCIĄ PRAWDZIWĄ"

Panno Maryjo, pokorna córko Najwyższego,
w Tobie spełniła się w przedziwny sposób
tajemnica Bożego powołania.
Ty jesteś obrazem tego, czego Bóg dokonuje
w człowieku, który Mu zaufa;
w Tobie wolność Stwórcy
ukazała w pełni wolność Stworzenia.
Ten, który narodził się z Twojego łona,
połączył w jednej woli zbawcza wolność Boga
i posłuszną wierność człowieka.
Dzięki Tobie powołanie Boże
zyskuje ostateczne potwierdzenie
w odpowiedzi Boga-Czlowieka.
Ty, pierwocina nowego życia,
strzeżesz wielkodusznego „tak" każdego z nas,
pełnego radości i miłości.
Święta Maryjo, Matko każdego powołanego,
spraw, aby wierzący potrafili
odpowiedzieć z wielkoduszną odwagą
na Boże wezwanie,
i byli radosnymi świadkami miłości do Boga
i do bliźniego.
Młoda Córo Syjonu, gwiazdo zaranna,
która kierujesz krokami ludzkości
przez Wielki Jubileusz ku przyszłości,
młodym nowego tysiąclecia wskaż Tego,
co jest „światłością prawdziwą,
która oświeca każdego człowieka" (J l, 9).
Amen!
Modlitwa Jana Pawia II na XXXVIII Światowy Dzień Modlitw o Powołania w 2000 roku


POMÓŻ POLSKIEJ MŁODZIEŻY TRWAĆ PRZY OJCU

Pani Jasnogórska, Królowo Polski!
Staję przed Twoim Obliczem w godzinie Apelu
wraz ze wszystkimi przybyłymi na to spotkanie pielgrzymami,
a zwłaszcza z obecną tu młodzieżą.
Matko Odkupiciela! Przyjmij tę modlitwę kochających Cię
serc,
które wyrażają swoją wiarę i miłość słowami:
„Jestem... pamiętam... czuwam!"
Jestem.
To słowo przypomina prawdę o samym Bogu:
„Jestem, który Jestem" (Wj 3,14).
Najpiękniejsza Córko Boga Ojca!
Pomóż polskiej młodzieży
zdecydowanie trwać przy swoim Stwórcy, który jest Ojcem.
Pomóż to wypowiedzieć żywą wiarą, gorącą miłością i ufną
nadzieją,
która wypełnia ich młode serca.
Pamiętam.
Matko Syna Bożego!
Pomóż trwać młodzieży w postawie wdzięczności za dzieło
Odkupienia.
Szczera i gorąca modlitwa, udział w sakramentach świętych,
a zwłaszcza żywe uczestnictwo we Mszy Świętej
niech będą znakiem wdzięczności za ofiarną miłość
Odkupiciela.
Czuwam.
Panno wierna!
Wyproś młodzieży łaskę czuwania
i trwania na modlitwie wraz z Tobą,
tak jak tego doświadczyli Apostołowie.
Oblubienico Ducha Świętego!
Uproś młodym dar świętości i duchowej odnowy.
Niech staną się apostołami zawierzenia Ojcu,
świadkami Chrystusa
oraz odpowiedzialnymi uczestnikami życia Kościoła
i Ojczyzny.
Maryjo, Królowo Polski,
jestem przy Tobie, pamiętam, czuwam!

Castel Gandolfo, 14 sierpnia 2000

NA CIEBIE NIECH PATRZĄ Z UFNOŚCIĄ MŁODZI

Maryjo, pokorna Służebnico Najwyższego.
Syn, którego zrodziłaś,
uczynił Cię Służebnicą ludzkości.
Twoje życie było pokorą
i wielkoduszną służbą:
byłaś Służebnicą Słowa,
kiedy Anioł zwiastował Ci
Boży plan zbawienia.
Byłaś Służebnicą Syna,
dając mu życie
i pozostając otwarta na Jego tajemnicę.
Byłaś Służebnicą Odkupienia,
„trwając" mężnie u stóp Krzyża
przy Słudze i Baranku cierpiącym,
który z miłości do nas siebie składał w ofierze.
Byłaś Służebnicą Kościoła
w dniu Pięćdziesiątnicy,
a przez swe orędownictwo
nadal rodzisz go w każdym wierzącym,
także w tych naszych trudnych
i pełnych udręki czasach.
Na Ciebie, młoda Córko Izraela,
która zaznałaś niepokoju młodego serca
wobec propozycji Odwiecznego,
niech patrzą z ufnością
młodzi trzeciego tysiąclecia.
Uczyń ich zdolnymi
przyjąć zaproszenie
Twojego Syna,
by ze swego życia uczynili
całkowity dar na chwałę Bożą.
Pozwól im zrozumieć,
że służba Bogu zaspokaja serce
i że jedynie w służbie Bogu
i Jego Królestwu realizujemy się,
zgodnie z Bożym zamysłem,
a życie staje się hymnem pochwalnym
ku czci Przenajświętszej Trójcy.
Amen.
Orędzie na XL Światowy dzień modlitw o powołania

PROWADŹ NAS MIŁOSIERNĄ RĘKĄ

Dziewico Niepokalana,
Matko Boga Prawdziwego i Matko Kościoła!
Ty, która z tego miejsca
objawiasz Twą łaskawość i współczucie
dla wszystkich, którzy pod Twoją uciekają się opiekę,
wysłuchaj modlitwy, wznoszonej do Ciebie
z synowską ufnością,
i przedstaw ją Twemu Synowi, Jezusowi,
naszemu jedynemu Odkupicielowi.
Matko Miłosierdzia, Nauczycielko ukrytej i cichej ofiary,
Tobie, wychodzącej na spotkanie nam, grzesznikom,
oddajemy w tym dniu całą naszą istotę
i całą naszą miłość.
Oddajemy Ci także nasze życie, naszą pracę,
nasze radości, nasze słabości i nasze cierpienia.
Udziel pokoju, sprawiedliwości
i pomyślności naszym ludom,
gdyż wszystko, co mamy
i czym jesteśmy, powierzamy Twojej pieczy,
Pani i Matko nasza.
Chcemy całkowicie należeć do Ciebie,
z Tobą iść drogą
pełnej wierności Chrystusowi w Jego Kościele:
prowadź nas zawsze swoją miłościwą ręką.
Dziewico z Guadalupe, Matko Ameryk,
błagamy Cię, by wszyscy biskupi,
prowadzili wiernych ścieżkami
żarliwego życia chrześcijańskiego, ścieżkami miłości
i pokornej służby Bogu i duszom.
Spójrz na to wielkie żniwo
i wstaw się u Pana, by napełnił głodem świętości
cały Lud Boży i wzbudził liczne powołania:
kapłanów i zakonników, mocnych w wierze
i gorliwych szafarzy Bożych tajemnic.
Daj naszym ogniskom rodzinnym łaski,
by szanowały i kochały poczynające się życie
tą samą miłością, z jaką Ty w łonie Twoim
poczęłaś życie Syna Bożego.
Święta Dziewico, Maryjo, Matko Pięknej Miłości,
strzeż naszych rodzin, by zawsze trwały w zgodzie,
i błogosław wychowaniu naszych dzieci.
Nadziejo nasza, spójrz na nas z litością,
naucz nas nieustannie iść do Jezusa, a jeśli upadniemy,
pomóż nam podźwignąć się i wrócić do Niego
przez wyznanie naszych win
i naszych grzechów w sakramencie pokuty
przynoszącym spokój duszy.
Błagamy Cię, udziel nam daru umiłowania
wszystkich świętych sakramentów,
które jako znaki pozostawił dla nas Syn Twój na ziemi.
Wtedy, Matko Najświętsza, z pokojem Bożym w sumieniu,
z sercem wolnym od złości i nienawiści
będziemy mogli nieść wszystkim prawdziwą radość
i prawdziwy pokój,
których źródłem jest Twój Syn,
Pan nasz Jezus Chrystus,
który z Ojcem i Duchem Świętym żyje i króluje
na wieki wieków. Amen.

Guadalupe, 27.01.1979


O Służebnico! Pokorna i przemożna zarazem,
od początków dziejów uwikłana w walkę z tym,
który jest ojcem kłamstwa,
który zwodzi wszystek świat.
W tym poczęciu Niepokalanym jest
dla nas zapowiedź zwycięstwa.
Pod Twoją obronę uciekamy się raz jeszcze
u kresu tego roku i tego stulecia i tego tysiąclecia.
Niech Słowo, które stało się Ciałem, trwa w Kościele, niech przenika od krańca i odmienia ludzkie myśli, serca i czyny. Niech będzie naszą przyszłością, adwentem wszystkich czasów, światłem i mocą pokoleń. O Pani nasza, Orędowniczko nasza, Pośredniczko nasza.

Rzym, 8.12.1992

PIELGRZYMUJ Z NAMI

Matko Niepokalana, Salus Populi Romani
Ty jesteś początkiem nowego życia w całym stworzeniu,
dlatego lud Boży od dawna wzywa Cię
jako Gwiazdę Zaranną.
Kiedy patrzymy na niebo o tej porze,
kiedy noc ustępuje miejsca dniowi,
widzimy najpierw ten brzask,
który mówi nam o Tobie,
stał się Twoim symbolem
w pamięci i wyobraźni
wszystkich chrześcijan.
Jesteś Gwiazdą Zaranną,
jesteś Gwiazdą ewangelizacji
„dawnej" i „nowej".
Niepokalana Matko nowego stworzenia!
Ty, która jako pierwsza zostałaś odkupiona
przez Twojego Syna,
aby pielgrzymować z nami
w pielgrzymce wiary
aż do krzyża na Golgocie.
Ty pierwszy i najdoskonalszy świadku
całej Bożej tajemnicy odkupienia
i odnowy człowieka świata,
patrz dziś z tego miejsca na nas,
którzy przyszliśmy
o tych wszystkich sprawach Ci powiedzieć
i prosić o wstawiennictwo Ciebie, Stolico Mądrości.
Patrz na całe Wiochy,
które szukają dziś dróg sprawiedliwej i solidarnej odnowy.
Patrz na nas! Pielgrzymuj z nami razem od Wschodu ku Zachodowi.
Bądź z nami,
gdy kończy się drugie tysiąclecie
po narodzeniu Słowa Przedwiecznego
w noc betlejemską.
Bądź z nami,
gdy staramy się zmniejszyć odległość,
jaka na przestrzeni stuleci
podzieliła w chrześcijaństwie to,
co ma początek w Rzymie
i to, co jest dziedzictwem
Grecji oraz Bizancjum.
Patrz na nas,
gdy szukamy sprawiedliwości i pokoju.
Patrz na nas,
pomóż nam odnajdywać
jedność chrześcijan na całym globie,
a w szczególności na naszym starym kontynencie,
w tej kolebce cywilizacji,
skąd rozpoczęli posługę apostolską
Piotr i Paweł,
przybywszy z Jerozolimy przez Antiochię.
Patrz z nami
ku Afryce św. Augustyna,
która była niegdyś kwitnącą oazą Ewangelii.
Pomagaj nam w dialogu
z wierzącymi w jednego Boga,
którzy dziś zamieszkują te ziemie.
Patrz z nami ku Wschodowi,
ku Oceanii, w stronę Australii i Nowej Zelandii.
Patrz z nami
na niezmierzony kontynent azjatycki,
gdzie Chrystus jest wciąż jeszcze mało znany,
gdzie szukamy spotkania
z braćmi i siostrami
wyznającymi starożytne dziedzictwo
buddyzmu, hinduizmu, taoizmu,
konfucjanizmu i szintoizmu.
Czy myślisz może, Matko,
że tamte ludy Cię nie znają,
że nie wiedzą o Tobie?
Gwiazdo Zaranna,
dla nich także bądź tym światłem,
które poprzedza wielkie światło Chrystusa.
Chrystusa, do którego dotychczas nie dotarli,
a który wciąż pozostaje na horyzoncie ich poszukiwań i dążeń.
Pozwól nam uczestniczyć
w Twoim pielgrzymowaniu,
Dziewico Niepokalana!
Przez Twoją obecność
Kościół pozostaje miody
i wciąż na nowo młodym się staje.
Pielgrzymuj z nami, Maryjo,
nie tylko drogami ziemskiej geografii,
ale także poprzez pokolenia.
Kościół jest młody
i wciąż na nowo młodym się staje
poprzez młodych.
U boku Boga
Ty jesteś
„Matką odnowienia wszystkiego" (św. Anzelm).
W Ciebie się wpatrujemy
z wiarą i nadzieją.
Ty jesteś naszą największą miłością
po Chrystusie.
Ty pozwolisz nam przejść
poprzez wszystkie doświadczenia
w stronę „nowego początku".
Ty czekasz na nas
za progiem nowego tysiąclecia,
ażeby Chrystus był
wczoraj i dziś,
ten sam także na wieki (por. Hbr 13, 8).

Rzym, 8.12.1992


ORĘDUJ ZA NAMI

Bądź pozdrowiona, Córko Boga Ojca!
Bądź pozdrowiona, Matko Syna Bożego!
Bądź pozdrowiona, Oblubienico Ducha Świętego!
Bądź pozdrowiona, Przybytku Trójcy Przenajświętszej!
Pozdrowienie to mówi nam,
jak bardzo jesteś przeniknięta życiem samego Boga
- Jego głęboką i niewysłowioną tajemnicą.
Misterium tym przeniknięta jesteś całkowicie
od pierwszej chwili Twojego poczęcia.
Jesteś pełna laski, jesteś Niepokalana!
Bądź pozdrowiona, Niepokalana Matko Boża!
Przyjmij naszą modlitwę
i zechciej po macierzyńsku wprowadzić Kościół,
który jest w Rzymie i Kościół na całym świecie
w tę pełnię czasów,
do której wszystko zmierza od dnia,
w którym przyszedł na świat Twój Boski Syn,
a nasz Pan, Jezus Chrystus.
On Początkiem i Końcem, Alfą i Omegą,
Królem wieków, Pierworodnym pośród całego stworzenia,
Pierwszym i Ostatnim.
W Nim wszystko ma swoje wypełnienie.
W Nim wszystko dojrzewa do tej miary,
jaką zamierzył Bóg
w swoim niepojętym planie miłości.
Bądź pozdrowiona, Panno Roztropna! Bądź pozdrowiona, Matko Łaskawa! Módl się za nami, oręduj za nami, Panno Niepokalana, miłosierna i potężna Matko nasza, Maryjo!

Rzym, 8.12.1997

NAUCZ NAS IŚĆ RAZEM DO DOMU OJCA

O Maryjo!
Oto znów stajemy u Twoich stóp, w dniu,
w którym obchodzimy Twoje Niepokalane Poczęcie,
i błagamy Ciebie jako umiłowaną córę Ojca,
byś w tym ostatnim roku przygotowań
do Wielkiego Jubileuszu Roku 2000
nauczyła nas iść razem do domu Ojca,
ażeby cała ludzkość stała się jedną rodziną.
O Maryjo!
Od pierwszej chwili życia
zostałaś zachowana od grzechu pierworodnego
dzięki zasługom Jezusa, którego miałaś się stać Matką.
Grzech i śmierć nie mają nad Tobą władzy.
Już od chwili, gdy zostałaś poczęta,
otrzymałaś szczególny przywilej:
zostałaś napełniona łaską Twego błogosławionego Syna,
abyś była święta tak jak On jest święty.
Dlatego niebiański zwiastun,
posiany, aby Ci oznajmić Boży zamysł,
pozdrowił Cię słowami:
„Bądź pozdrowiona, pełna łaski” (Łk l, 28)
Tak, Maryjo, Ty jesteś pełna laski,
Ty jesteś Niepokalane Poczęcie.
W Tobie spełnia się obietnica dana pierwszym rodzicom
jako Protoewangelia nadziei
w tragicznej godzinie upadku:
„Wprowadzam nieprzyjaźń między Ciebie a niewiastę,
pomiędzy potomstwo twoje a potomstwo jej" (Rdz 3, 15)
Twoim potomstwem, Maryjo,
jest błogosławiony Syn Twojego łona - Jezus,
niepokalany Baranek, który wziął na siebie
grzech świata, nasz grzech.
Twój Syn, Matko, zachował Ciebie od zmazy,
aby przynieść wszystkim ludziom dar zbawienia.
Dlatego z pokolenia na pokolenie
odkupieni nieustannie pozdrawiają cię słowami Anioła:
„Bądź pozdrowiona, pełna łaski,
Pan z Tobą" (Łk l, 28).
O Maryjo!
Na Wschodzie i Zachodzie od samego początku
lud Boży wyznaje z wiarą,
że Ty jesteś przeczystą, najświętszą,
niezrównaną Matką Boga.
Poświadczają to jednomyślnie ojcowie Kościoła,
ogłaszają pasterze, teologowie
i najwięksi wyznawcy wiary.
W 1854 r. mój czcigodny poprzednik, papież Pius IX
uznał uroczyście prawdę o Twoim przywileju.
Na wieczną pamiątkę tego wydarzenia
została wzniesiona w sercu Rzymu ta kolumna,
z której Ty czuwasz nad miastem jak Matka.
Od tamtej pory każdego roku, w dniu Twojego święta
Kościół Rzymu i całe miasto wraz ze swoim Biskupem
przybywają tutaj, na plac Hiszpański,
by oddać hołd Tobie, która jesteś znakiem
niezawodnej nadziei dla wszystkich ludzi.
Co roku przez ten akt czci wyznajemy
że pragniemy powrócić
do pierwotnego i przedwiecznego zamysłu
naszego Stwórcy i Ojca,
powtarzając słowa apostoła Pawła:
„Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec
Pana naszego Jezusa Chrystusa (...)
W Nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata,
abyśmy byli święci i nieskalani
przed Jego obliczem" (Ef l, 3.4)
O Maryjo!
Ty jesteś świadkiem tego pierworodnego wybrania.
Prowadź nas, Matko, bo Ty znasz drogę!
Tobie, o Niepokalane Poczęcie,
zawierza się dzisiaj Lud Boży Rzymu i całe miasto.
Broń nas zawsze i prowadź nas wszystkich
drogami świętości.
O tej Matce śpiewaliśmy w liturgii Słowa. Rozważaliśmy
wielkie dzieła Boże. Pierwsze słowa hymnu z dzisiejszej liturgii
brzmiały:
Tata pulchra es Maria — „Cala piękna jesteś, Maryjo".
W obliczu tego piękna przychodzą nam może na myśl
słowa wielkiego rosyjskiego pisarza Fiodora Dostojewskiego,
który napisał, że piękno zbawi świat: Twoje piękno, Maryjo,
które się wyraża w Niepokalanym Poczęciu.
Zawierzamy Ci nasze miasto, Kościół i cały świat.
Niech Tota Pulchra prowadzi nas, pełnych nadziei,
poprzez Wielki Jubileusz Roku 2000 ku przyszłości,
bo Ty, Maryjo, jesteś Matką Nadziei.
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Rzym, 8.12.1998

BĄDŹ DLA NAS OSTOJĄ ODWAGI I WIERNOŚCI

”Monstra Te esse matrem!”
Gwiazdo nowej ewangelizacji,
dodawaj nam otuchy i bądź z nami na drogach
niestrudzonego duszpasterstwa misyjnego,
które ma jeden zdecydowany program:
głoszenie Chrystusa, Odkupiciela człowieka.
Niech misja stanie się codziennym świadectwem
każdego wierzącego w jego życiu;
niech doprowadzi do odnowienia
chrześcijańskiego oblicza Rzymu,
aby wszyscy zobaczyli wyraźnie,
że wierność Chrystusowi odmienia życie człowieka
i kształtuje pokojową przyszłość,
lepsze jutro dla wszystkich.
Matko Niepokalana, która przysparzasz Kościołowi dzieci,
wspieraj także nasze nieustanne starania
o powołania kapłańskie i do życia konsekrowanego.
Niech kongres rzymski w czerwcu przyszłego roku,
który diecezja organizuje i poświęca temu zagadnieniu,
stanie się zachętą dla ludzi młodych i ich rodzin,
by wielkodusznym sercem odpowiadali na wezwanie Pana.
„Monstra Te esse matrem!"
Bądź dla nas ostoją odwagi i wierności,
pokorna Panno z Nazaretu,
pełna chwały Królowo świata.
Ofiaruj naszą modlitwę Słowu Bożemu,
które stało się Twym Synem i naszym Bratem.
Niech dzięki Twemu przemożnemu orędownictwu
cały Lud Boży,
a w szczególności ten umiłowany Kościół Rzymu
„wypłynie na głębię", ku owej świętości,
która jest decydującym warunkiem
wszelkiego owocnego apostolatu.
Matko miłosierdzia i pokoju,
Niepokalana Matko Boga, módl się za nami!

Rzym, 8.12. 2001

MÓDL SIĘ ZA LUDZKOŚĆ

Sancta Maria, Mater Dei, ora pro nobis!
Módl się, o Matko, za nas wszystkich.
Módl się za ludzkość,
która cierpi nędzę i niesprawiedliwość,
przemoc i nienawiść, terror i wojny.
Pomagaj nam kontemplować przez święty różaniec
tajemnice życia Tego, który „jest naszym pokojem",
tak abyśmy wszyscy poczuwali się do obowiązku
konkretnego włączenia się w służbę pokojowi.
Ze szczególną troską wejrzyj
na ziemię, którą umiłowaliście obydwoje,
a która dziś nadal jest tak dotkliwie doświadczana.
Módl się za nas, Matko nadziei!
„Daj nam dni pokoju, czuwaj nad naszą drogą.
Spraw, abyśmy oglądali Twojego Syna,
pełni radości w niebie". Amen!

Rzym, 8.12.2002


CZUWAJ, ABY CZŁOWIEK NIE ZAGUBIŁ DROGI DOBRA

O Maryjo, Matko Miłosierdzia, czuwaj nad wszystkimi,
aby nie był daremny Krzyż Chrystusa,
aby człowiek nie zagubił drogi dobra,
nie utracił świadomości grzechu
i umiał coraz głębiej ufać Bogu, bogatemu
w miłosierdzie (Ef 2, 4)
by z własnej woli spełniał dobre czyny,
które Bóg z góry przygotował (por. Ef 2, 10)
i w ten sposób żył
„ku chwale Jego majestatu" (Ef l, 12).

Watykan, 6 sierpnia 1993

BĄDŹ Z NAMI NA NASZYCH DROGACH

Maryjo, Matko nadziei,
bądź z nami na naszych drogach!
Naucz nas głosić Boga żywego;
pomóż nam dawać świadectwo Jezusowi,
jedynemu Zbawcy;
spraw, byśmy służyli bliźniemu,
otwierali się na potrzebujących,
wprowadzali pokój,
z zapałem budowali świat
bardziej sprawiedliwy;
wstawiaj się za nami,
którzy działamy w historii,
pewni, że plan Ojca się wypełni.
Jutrzenko nowego świata,
okaż się Matką nadziei i czuwaj nad nami!
Czuwaj nad Kościołem w Europie:
niech będzie odzwierciedleniem Ewangelii;
niech będzie autentycznym
miejscem komunii;
niech żyje swoją misją
głoszenia, celebracji i służby
Ewangelii nadziei
dla pokoju i radości wszystkich.
Królowo pokoju,
strzeż ludzkości trzeciego tysiąclecia!
czuwaj nad wszystkimi chrześcijanami:
niech ufnie zdążają drogą jedności
jako zaczyn zgody na kontynencie.
Czuwaj nad młodzieżą,
nadzieją przyszłego świata;
niech wielkodusznie odpowiada
na wezwanie Jezusa.
Czuwaj nad ludźmi odpowiedzialnymi
za narody:
niech podejmują budowanie
wspólnego domu,
w którym szanować się będzie
godność i prawa każdego.
Maryjo, daj nam Jezusa!
Spraw, abyśmy za Nim szli i kochali Go!
On jest nadzieją Kościoła,
Europy i ludzkości.
On żyje z nami, pośród nas,
w swoim Kościele!
Z Tobą mówimy:
„Przyjdź, Panie Jezu!" (Ap 22.20).
Niech nadzieja chwały
wlana przez Niego w nasze serca
przynosi owoce sprawiedliwości i pokoju!

Watykan, 28 czerwca 2003

JESTEŚ RADOŚCIĄ W GODZINIE PŁACZU

Witaj, o Matko, Królowo świata.
Ty jesteś Matką pięknej Miłości,
Ty jesteś Matką Jezusa, źródła wszelkiej laski,
wonią wszelkiej cnoty,
zwierciadłem wszelkiej czystości.
Ty jesteś radością w płaczu,
zwycięstwem w walce,
nadzieją w śmierci.
Jaką słodyczą jest Twoje imię w naszych ustach,
jak słodką harmonią w naszych uszach,
jakim upojeniem w naszym sercu!
Ty jesteś szczęśliwością cierpiących,
koroną męczenników,
pięknością dziewic.
Błagamy Cię,
doprowadź nas po tym wygnaniu
do posiadania Twojego Syna, Jezusa. Amen.

Rzym, sanktuarium Divino Amore, 1 maja 1979

O Matko Kościoła!
Pomóż nam ujrzeć na nowo
całą prostotę i godność
chrześcijańskiego powołania!
Spraw, aby nie brakowało
robotników w winnicy Pańskiej.
Uświęcaj rodziny.
Czuwaj nad duszą młodzieży i sercem dzieci.

Jasna Góra, 4 czerwca 1979